Welke draagvloer het best geschikt is voor jouw woning, laat je best over aan je architect.
Volgende systemen zijn gangbaar:

Betonnen draagvloeren:
Dit systeem van draagvloeren wordt ook wel welfsels genoemd. Ze bestaan uit holle betonnen elementen die met behulp van een kraan geplaatst worden. Op het moment dat de verschillende elementen tegen mekaar worden geplaatst ontstaat er een V-vormige ruimte die later met beton wordt dichtgegoten.
Deze vloerelementen beschikken over een gladde of een ruwe onderkant. Vloerelementen met een ruwe onderkant zijn goedkoper maar dienen wel nog bepleisterd te worden.
Voor kruipkelders bestaan er vloerelementen waarvan de onderzijde is geïsoleerd.
Enerzijds is dit  systeem interessant omwille van een goede prijs/kwaliteit verhouding, anderzijds zijn welfsels snel te plaatsen en kunnen ze gemakkelijk afgewerkt worden.

Breedplaatvloeren:
Deze vloerelementen of predals zijn breder, lichter en dunner dan welfsels. Vooral bij grotere oppervlakten zijn deze elementen kostprijs technisch interessanter.
Ook bij dit systeem worden de platen na plaatsing met beton volstort. Indien nodig kan verder worden versterkt d.m.v. bijkomende bewapening. Afwerking is vrij eenvoudig doordat vrijwel onmiddellijk de pleisterwerken kunnen beginnen.

Vulpotten en balken:
Dit systeem wordt vaak bij renovaties gebruikt omwille van de hanteerbaarheid. Het bestaat uit balken waartussen de vulpotten opgehangen worden. Vervolgens wordt er voor de stabiliteit een betonnen druklaag aangebracht.

Gestort beton:
Ter plaatste gestort beton wordt gebruikt bij grote te storten volumes, bij moeilijke vormen, en in situaties waar het beton aan elkaar moet hangen. Dit type van draagvloeren is vrij duur maar is stevig en heeft weinig risico op scheuren en barsten.

Vloerelementen die zich tussen de (kruip)kelder en een leefruimte bevinden, kunnen ook al voorzien zijn van isolatie.